Punk za żelazną kurtyną — Dezerter, Błaszczak, Grabowski, Książek, Usenko

Zderzenia Literackie, Dyskusja, Koncert
22.11  |  G. 19.00  |  Jazz Club Hipnoza

W marcu tego roku nakładem Wydawnictwa Czarne ukazało się polskie tłumaczenie książki Please kill me. Punkowa historia punka autorstwa Legsa McNeila & Gillian McCain — pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników jednego z najbardziej radykalnych ruchów kontrkulturowych w historii muzyki. Książka posłużyła jako inspiracją do stworzenia szeregu wydarzeń w ramach punkowego szaleństwa.

Jednym z nich będzie dyskusja prowadzona przez Rafała Księżyka, w której udział wezmą: Jan Błaszczak, Konstanty Usenko oraz Krzyszotof Grabowski. Podczas spotkania odbędzie się również promocja muzycznej serii Wydawnictwa Czarne: Jan Błaszczak The Dom. Nowojorska bohema na polskim Lower East Side; Rafał Księżyk Wywracanie kultury. O dandysach, hipsterach i mutantach; Konstanty Usenko Oczami radzieckiej zabawki. Antologia radzieckiego i rosyjskiego undergrounduBuszujący w barszczu. Kontrkultura w Rosji sto lat po rewolucji; Gillian McCain, Legs McNeil Please kill me. Punkowa historia punka. A po dyskusji koncert legendy polskiego punkrocka — zespołu DEZERTER.

Jan Błaszczak → dziennikarz muzyczny współpracujący z działami kulturalnymi „Tygodnika Powszechnego”, „Przekroju” i „Polityki”. Publikował również na łamach m.in. „Machiny”, „Wprost” i „Gazety Magnetofonowej”. Ma na koncie wywiady m.in. ze Steve’em Reichem, Johnem Paulem Jonesem, Charles’em Aznavourem, Raekwonem i Johnem Lydonem. Jako reporter współpracował z Programem II Polskiego Radia. Na co dzień pracownik działu programowego Filmoteki Narodowej — Instytutu Audiowizualnego.

Krzysztof Grabowski → na pomysł, by założyć zespół, który w przyszłości nazywać miał się Dezerter, Krzysztof Grabowski i Robert Matera wpadli podczas wykonywania prac społecznych, jeszcze jako uczniowie technikum. Grabowski zadeklarował, że będzie tekściarzem i perkusistą, a Matera gitarzystą i wokalistą. Pierwszą perkusję złożył z kartonowych pudeł i krzeseł, poza tym miał tylko werbel, jeden talerz i kawałek hi-hatu. Nie przypuszczał wtedy, że Dezerter stanie się legendą polskiego punk rocka. Zespół wyróżniała bezkompromisowa postawa — swego czasu muzycy zamiast autografów przybijali fanom pieczątki z napisem „pierd… autografy”. W latach 80. Dezerter walczył z systemem komunistycznym, a po jego upadku bez trudu odnalazł swoje miejsce w nowej rzeczywistości i do dziś nieprzerwanie koncertuje i wydaje płyty. W 2010 roku Grabowski napisał Dezerter. Poroniona generacja? o historii zespołu na tle przemian politycznych w Polsce.

Rafał Księżyk → dziennikarz i krytyk muzyczny. W latach 90. współtworzył oblicze rodzącej się wówczas nowej prasy muzycznej i popkulturowej. W latach 2012–2017 był redaktorem naczelnym magazynu „Playboy”. Jest współautorem autobiografii artystów: Tomasza Stańki, Roberta Brylewskiego, Tymona Tymańskiego, Kazika Staszewskiego, Marcina Świetlickiego oraz autorem zbiorów esejów 23 cięcia dla Williama S. Burroughsa oraz Wywracanie kultury. O dandysach, hipsterach i mutantach. Prowadzi audycję Nokturn w Programie Drugim Polskiego Radia. Współpracuje z portalem dwutygodnik.com.

Konstanty Usenko → muzyk, kompozytor, autor tekstów piosenek i producent. Od początku lat 90. związany z szeroko pojętą sceną niezależną, członek zespołów Super Girl Romantic Boys i 19 Wiosen. Do tego tłumaczy i pisze: m.in. dla „Lampy”, „Nowej Europy Wschodniej” czy dwutygodnik.com. Jak sam twierdzi, Rosji nie da się ogarnąć rozumem, ale można ją doskonale poznać poprzez teksty piosenek. A dokładniej przez muzykę alternatywną, której różnorodność w krajach postradzieckich jest zupełnie zachwycająca. W swojej pierwszej książce Oczami radzieckiej zabawki. Antologia radzieckiego i rosyjskiego undergroundu opisał alternatywę czasów pierestrojki. Swoje najnowsze dzieło, Buszujący w barszczu. Kontrkultura w Rosji sto lat po rewolucji, poświęcił fascynującym artystycznie czasom po upadku Związku Radzieckiego.

Dezerter → legenda polskiego punk rocka, której początki sięgają 1981 roku. Zespół powstał w Warszawie pod nazwą SS-20 (odwołującą się do radzieckiego pocisku balistycznego) z inicjatywy gitarzysty i tekściarza Roberta „Robala” Matery, perkusisty i tekściarza Krzysztofa Grabowskiego oraz basisty Dariusza Stepnowskiego. Zdobył sławę występem na festiwalu w Jarocinie, udokumentowanym w kultowym reportażu Pawła Karpińskiego Jarocin ’82. W 1983 roku Dezerter przechytrzył cenzurę i nagrał EP-kę Ku przyszłości. Zawierała ona m.in. piosenkę Spytaj milicjanta, która z czasem stała się klasykiem rodzimego punk rocka. Od tamtej pory Dezerter wydał kilkanaście płyt, zagrał setki koncertów i stał się symbolem polskiego punka, również na scenie międzynarodowej. W przeciwieństwie do wielu antysystemowych zespołów lat 80. nie stracił paliwa po upadku komunizmu i nadal trafnie komentuje zastaną rzeczywistość. Ponadczasowe teksty Dezertera i energia bijąca z ich koncertów udowadniają, że rock’n’roll wciąż potrafi pełnić społeczną funkcję.

Dezerter-3,-fot.-Maciej-Olinkiewicz
↑ Dezerter, fot. Maciej Olinkiewicz ↓ Dezerter — Ile procent duszy?
  • Współorganizator